Hier las ik onlangs over laptopstickers van de Xenos. En Xenos staat gelijk aan goedkoop, dus het enige wat ik dacht, was ‘hebben, hebben, hebben!’. Gisteren was ik na twee weken weer in mijn fijne Nijmegen, waar de Xenos niet ontbreekt. Vanaf het eerste schap heb ik de hele winkel van boven tot onder nagespeurd: geen laptopstickers. Dan maar even vragen. Het Xenos-meisje had het buskruit duidelijk niet uitgevonden, want ze hadden ze wel, érgens, ze wist alleen niet waar. Haar collega wist het ook niet, die kon alleen maar dom giechelen. Anders kijk je daar even, zei ze, en ze wees naar de hoek met keuken-apparatuur. Jaja, logisch.
Maar waarempel, daar zag ik eindelijk twee half vergane verpakkingen met een laptopsticker. Weliswaar op de plaats van de onderzetters, maar toch. Jammer genoeg waren ze dus én half vergaan én ging het om twee piano-stickers. Buiten dat ik a-muzikaal ben en het daarom een vertekenend beeld zou geven wanneer ik mijn laptop zou pimpen met piano’s, vond ik ze ook gewoon niet de mooiste. Ik had mijn zinnen gezet op de bloemenvariant en de piano’s waren niet mijn alternatief. Helaas. Enigzins teleurgesteld ging ik naar huis, waar mijn laptop nog saaier leek dan ‘ie al was.

Om toch iets te kunnen pimpen, heb ik tegelstickers gekocht. Nu prijst mijn douche zich gelukkig met 5 tegels met visjes, inktvissen, waterplantjes, een haai en een octopus. Mijn vriend lachte zich kapot, want volgens hem ziet het er niet uit. Ik vind het best leuk. Maar zodra ik mijn bloemenlaptopsticker te pakken krijg, gaan ze er weer af.